Yargıtay, iş yerinde mobbinge (psikolojik taciz) maruz kalan çalışanların en büyük engeli olan "ispat zorunluluğu" konusunda devrim niteliğindeki yaklaşımını sürdürüyor. Somut, yazılı veya görsel delil sunamayan ancak sistemli bir şekilde dışlandığını tutarlı bir şekilde ortaya koyan işçiler için mahkeme, "Yaklaşık İspat" kuralını işletiyor.
Bu Kararın 3 Temel Sütunu:
Kuvvetli Emare: İşçinin tutarlı anlatımı ve iş yerindeki
olumsuz ortamın varlığı (tanık beyanları, e-postalar, performans notları)
"karine" kabul edilir.
Yükümlülük İşverende: İşçi mobbing şüphesini uyandırdığı an,
işveren "mobbing yapmadığını" ispat etmek zorundadır.
Kararın Önemi👉“Yargıtay’a göre
mobbingde işçi kesin delil sunmak zorunda değildir; güçlü emareler yeterlidir.
Bu durumda işveren, mobbing yapmadığını ispat etmekle yükümlüdür.”
📌 Sonuç:
👉 Bu karar:
Mobbing davalarında yaklaşık ispat (prima facie) yaklaşımını fiilen kabul eden Türkiye’deki en önemli içtihatlardan biridir
Kaynak: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun E. 2012/9-1925 ve K.
2013/1407 sayılı, "Mobbingde Yaklaşık İspat İlkesi" konulu emsal
kararı ve bu kararın 2026 yılı güncel yargı pratiklerine yansıması.