Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, fazla çalışma ve tatil ücreti uyuşmazlığında işverenin elektronik giriş-çıkış kayıtlarına müdahale edilip edilmediğinin teknik incelemeyle belirlenmesini istedi. Karar, bordroların gerçeği yansıtmadığı iddiasının da somut veriler üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koydu.
Fazla mesai yaptığını belirten işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlıklarda yalnızca ücret bordrolarına bakılması yeterli olmayabiliyor. İşyerindeki giriş-çıkış kayıtları, bilgisayar sistemlerinin kayıtları ve parmak okutma verileri de çalışma süresinin belirlenmesinde önem taşıyor.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 15 Ocak 2026 tarihli kararı, bu tür uyuşmazlıklarda elektronik kayıtların nasıl incelenmesi gerektiğine dikkat çekti. Daire, işverenin sunduğu dijital kayıtlara müdahale edilip edilmediği belirlenmeden ve bordrolardaki fazla çalışma tahakkukları yeterince açıklanmadan karar verilmesini eksik inceleme olarak değerlendirdi.
İşverenin kayıtları teknik olarak incelenmeli
Karara konu olayda işçi, haftanın altı günü 08.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma yaptığını ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının gerektiği gibi ödenmediğini ileri sürdü. İşçi ayrıca ücretinin asgari ücretin üzerindeki bölümünün bordrolarda fazla çalışma olarak gösterildiğini savundu.
İşveren ise çalışma sürelerinin giriş-çıkış kayıtlarından belirlendiğini, fazla çalışma ve tatil ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini belirtti.
Yargılama sırasında işyerinin parmak okutma sistemi ve bilgisayar kayıtları gündeme geldi. İlk derece mahkemesi, sistemde değişiklik yapılabileceğine ilişkin değerlendirmeler nedeniyle işverenin sunduğu kayıtları esas almadı. Ancak Yargıtay, kayıtların gerçekten değiştirilip değiştirilmediğinin uzman incelemesiyle ortaya konulması gerektiğine hükmetti.
Daireye göre, tarafların her ikisi de işyeri kayıtlarına dayanıyorsa bilgisayar açılış-kapanış kayıtları ile parmak okutma sistemine ait dijital veriler, konusunda uzman bilirkişilerce incelenmeli. Kayıtlara müdahale edilip edilmediğini açıklayan, denetlenebilir ve ayrıntılı bir rapor hazırlanmalı.
İnceleme sonucunda kayıtlara müdahale edilmediği belirlenirse, kayıt bulunan dönem bakımından bu veriler dikkate alınmalı. Müdahale tespit edilirse fazla çalışma ve genel tatil çalışmaları diğer delillerle birlikte değerlendirilmelidir.
İmzalı bordro her durumda geçersiz sayılmıyor
Kararın önemli bir yönü de ücret bordrolarının hukuki değerine ilişkin açıklamalar içeriyor olması.
Yargıtay, genel kural olarak işçinin imzasını taşıyan ve sahteliği kanıtlanmamış ücret bordrosunun kesin delil niteliğinde olduğunu vurguladı. İmzalı bordroda gösterilen fazla çalışma süresinden daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi hâlinde, kural olarak bu fazlalığın yazılı delille ispatlanması gerekiyor.
Bununla birlikte bordrodaki ücretin işçinin gerçek ücretini yansıtmadığı belirlenirse hesaplama farklılaşabiliyor. İmzalı bordroda gösterilen fazla çalışma süresi esas alınsa bile, bu çalışmaların karşılığı gerçek ücret üzerinden yeniden hesaplanabiliyor; bordroda ödendiği belirtilen tutar da hesaplanan alacaktan mahsup ediliyor.
Kararda ayrıca bordro hilesi iddiasının da araştırılması gerektiği belirtildi. Fazla çalışma, hafta tatili veya genel tatil ücreti adı altında gösterilen tutarların gerçekte temel ücretin bir parçası olduğu belirlenirse, bordronun imzalı olup olmaması tek başına belirleyici olmuyor. Ancak bu durumda da fiilen fazla çalışma yapıldığı, diğer delil ve olgularla ortaya konulmalı.
Yargıtay kararı bozdu
Yargıtay, dijital kayıtların teknik incelemesinin yapılmaması ve bordrolardaki tahakkukların yeterince açıklanmaması nedeniyle verilen kararı eksik incelemeye dayalı buldu. İlk derece mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın yeniden değerlendirilmek üzere geri gönderilmesine karar verdi.
Bu karar, fazla mesai alacağının her durumda tanık anlatımlarıyla kanıtlanabileceği ya da işverenin elektronik kayıtlarının kendiliğinden geçersiz sayılacağı anlamına gelmiyor. Vurgulanan nokta, çalışma süreleri ve bordrolar konusunda uyuşmazlık varsa kayıtların güvenilirliğinin teknik olarak araştırılması ve bütün delillerin birlikte değerlendirilmesi gereği.
İşçiler açısından çalışma saatlerini gösteren belgeleri, yazışmaları ve ellerindeki diğer kayıtları saklamak önem taşıyor. İşverenler açısından ise çalışma sürelerini doğru kaydetmek, ücret bordrolarını gerçeğe uygun düzenlemek ve kullanılan elektronik sistemlerin kayıt bütünlüğünü korumak, olası uyuşmazlıkların sağlıklı biçimde çözülebilmesi bakımından önem taşıyor.
Kararın künyesi
- Mahkeme: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
- Esas No: 2025/8898
- Karar No: 2026/288
- Karar tarihi: 15 Ocak 2026
- İlgili mevzuat: 4857 sayılı İş Kanunu, madde 41
Kaynak: Çalışma ve Toplum – Fazla Çalışmanın İspatı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararı
Bunlarda ilginizi çekebilir:
2027 Yıllık Programı’nda çalışanları ilgilendiren iki önemli başlık
SGK’dan Kayıt Dışı Çalışma Tespitinde Yeni Usul
Cumhuriyet Bayramımz Kutlu olsun